Nauczył mnie mówić “nie” – całkiem dosłownie. Kiedy Go poznałam, moja hebrajszczyzna składała się z “szalom”, “lechaim” i “ken” – powiedział, że ok, w zasadzie wystarczy, ale przyda mi się jeszcze “lo” – radził w życiu używać mniej więcej po równo, na każde “ken/tak” jedno “lo/nie” i odwrotnie.
Po Jerozolimie chodziłam z Jego “Judaszem” i ciągle się gubiłam. Obśmiał mnie za to, polecił plan miasta i knajpę z hummusem.
Niedawno umawialiśmy się jeszcze na spotkanie, przez chwilę mieszkałam nawet po sąsiedzku, ale już bardzo źle się czuł.
Przełożyliśmy na później.
Błąd.
Katarzyna Gucio
