Muzeum POLIN przypomina historię Żydów z gett w różnych miastach okupowanej Polski

Listy dot. rodziny Windstrauch, Nowy Wiśnicz, Muzeum POLIN, fot. Maciek Jaźwiecki/POLIN

Wystawa stała Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN wzbogaciła się o nową instalację. Prezentuje ona losy żydowskich mieszkańców kilku polskich miast, którzy w czasie II wojny światowej zostali odizolowani w gettach. Najbardziej znane jest getto w Warszawie, ale Niemcy utworzyli zamknięte obszary dla mniejszości żydowskiej także we Lwowie, Łodzi, Przemyślu, Radomiu, Rzeszowie, czy Tarnowie.

Nowa część ekspozycji, którą znajdziemy na antresoli w muzealnej galerii „Zagłada”, upamiętnia te właśnie getta i ich przymusowych mieszkańców. Zwiedzający zobaczą osobiste pamiątki dokumentujące życie ludzi w zamknięciu zaledwie kilku spośród 600 gett utworzonych przez okupanta na ziemiach polskich.*

*Pierwsze z nich powstało dokładnie 81 lat temu, 8 października 1939 roku.

W Muzeum POLIN można zobaczyć listy, dzienniki oraz grafiki i szkice, które dokumentują życie Żydów uwięzionych w gettach. Ich autorów i autorki, ludzi w różnym wieku, łączy traumatyczne doświadczenie izolacji, tęsknoty, lęku o własne życie i troski o bliskich. Z archiwalnych dokumentów wyziera cierpienie związane z głodem, niepewność jutra i poczucie bliskości śmierci. Te wszystkie uczucia odnajdujemy w zapiskach i rysunkach pochodzących ze zbiorów Muzeum POLIN oraz Żydowskiego Instytutu Historycznego. „Cóż my znaczymy wobec świata, drobne dwie istoty, którym nie dozwolono się kochać. Słusznie to powiedziałaś: jak to dobrze, że wolno nam jeszcze tęsknić” – czytamy w liście Izraela Aljuche Orenbacha z getta w Tomaszowie Mazowieckim, który w lipcu 1941 roku napisał do Edith Blau w Minden w III Rzeszy.

„Jakie to głupie, ale krok przed śmiercią troszczę się o mój pamiętnik, … nie chciałabym by skończył gdzieś marnie w piecu czy na śmietniku. Chciałabym, by go ktoś znalazł, bodaj Niemiec i by przeczytał” – pisze 22 września 1942 r. w swym dzienniku Miriam Chaszczewacka z getta w Radomiu. Eliszewa Binder, uwięziona w getcie w Stanisławowie, w marcu 1942 r. wyznaje w dzienniku, jak wstrząsnęła nią śmierć dziadka i że ukryli ten fakt przed matką, ponieważ „jest jej bez tego dostatecznie źle”. Na wystawie, oprócz zapisków, możemy obejrzeć także rysunki, na przykład „Obrazki domowe. 18 szkiców z natury” Elżbiety Nadel, które wykonała w 1942 roku ilustrując życie codzienne toczące się w jednym z mieszkań getta we Lwowie.

Dokumenty i grafiki prezentowane w ramach stałej instalacji przedstawiające getta w różnych miastach okupowanej Polski będą systematycznie wymieniane. Dzięki temu zwiedzający będą mogli poznać jak najwięcej świadectw. Pierwsze z nich można już oglądać na antresoli w galerii „Zagłada” na wystawie stałej Muzeum POLIN.

Realizacja projektu możliwa dzięki wsparciu Fundacji Koret oraz Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce.

Więcej informacji o wystawie stałej: www.polin.pl/pl/wystawa-stala

Godziny otwarcia Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN
Poniedziałek, sobota, niedziela: muzeum czynne: 10:00–18:00, ostatnie wejście na wystawę czasową: 17.30, ostatnie wejście na wystawę stałą: 17:00.
Środa, czwartek, piątek: muzeum czynne: 10:00–16:00, ostatnie wejście na wystawę czasową: 15.30, ostatnie wejście na wystawę stałą: 15:00.
W czwartki wstęp do muzeum jest bezpłatny.
We wtorki muzeum nieczynne dla zwiedzających.